Een tijd geleden vroeg mijn zwager tijdens een avondje of ik niet eens een stukje voor de NIVO wou schrijven over het fenomeen hondendrollen. Net als veel andere dorpsgenoten ergerde hij zich namelijk mateloos aan de versgedraaide uitwerpselen van al die trouwe viervoeters van wie de baasjes zich blijkbaar schamen voor het gebruik van hondepoepzakjes of schepjes. Nu zou ik me als volwassen kerel zijnde sowieso al ongemakkelijk voelen bij het uitlaten van zo’n klein, modieus schoothondje, laat staan als je daarbij nog, schichtig omkijkend, de gedane behoefte van de stoep moet rapen.
Tot nog toe is het echter niet gekomen van het hekelen van dit heikele onderwerp in een artikel. Ik had het veel te druk met politieke zaken, waaronder zieltjes winnen en het gedachtegoed van mijn partij op een zo gunstig mogelijke manier onder de aandacht brengen van de lezers. Maar de campagne loopt gesmeerd en de meeste speerpunten uit ons verkiezingsprogramma zijn nu wel besproken. Ik krijg wat meer tijd om te luisteren naar de kleine, onderhuidse ergernissen die leven onder de burgers, zoals de al genoemde poep die zo lekker in de profielzolen van de gympies van je kinderen blijft zitten en die jij als moeder dan met een stokje er uit mag peuteren.
Nu viel het de afgelopen tijd wel mee met het gemopper en geklaag over dit punt. En na enig nadenken weet ik nu ook hoe dat komt: alle drollen zijn sinds half december bedekt gebleven door een maagdelijk wit pak sneeuw. En honden houden er blijkbaar niet zo van om met de billen te hurken in die natte derrie, want ik zie nergens meer een bruin hoopje liggen. Alle plantsoentjes, wandel- en fietspaden bleven in de afgelopen sneeuw- en vorstperiode gevrijwaard van die asociale stront. Je zou dus kunnen aannemen dat de vele wandelaars en fietsers in onze gemeente in die periode in hun nopjes waren. Dus niet: zolang de sneeuw uit de hemel viel, smolt, weer opvroor en nog een keer viel, waren de paden onbegaanbaar voor mensen die zich anders willen of kunnen voortbewegen dan met de auto. Een weldenkend mens vraagt zich dan af of de gemeente bij het pekelen der straten ook niet gelijk de fietspaden mee had kunnen nemen? En als ze dan toch bezig waren met strooien, in één moeite door de trottoirs ernaast, dan hadden de talrijke senioren met hun rollatoren ook eens een loopje kunnen maken.
Maar helaas, het gemeentelijke strooibeleid bij sneeuwval en gladheid is, in vergelijking met voorgaande jaren, flink versoberd. Niet meer met gulle hand, maar zeer mondjesmaat werd met het kostbare zout geworpen. ‘Het ken wel op!’, zag je de chauffeurs van de strooiwagens denken. Inderdaad, het zout raakte ook op, bijkans werd landelijk de noodtoestand uitgeroepen en op de zwarte markt deed men goede zaken met dit ‘nieuwe goud’.
Wat een flauwekul, er is in dit land overal geld voor te vinden en het wordt vaak in grote scheppen over de balk gegooid. Geld wel, maar geen zout. Praat je over geldverspilling: ik was die zondag op de Dijk en daar getuige van het grootscheepse uitrukken van alle hulptroepen die je maar kunt bedenken bij een ongeval. Politie, brandweer en ambulance verdrongen elkaar om zo snel mogelijk bij de plaats van onheil te zijn en daarboven cirkelde nerveus een helikopter. Toeschouwers dromden bedrukt bij elkaar en tuurden naar iets wat verder op het ijs lag. Dat iets op het ijs bleek een fiets te zijn en de eigenaar was spoorloos verdwenen. Loos alarm, gelukkig maar.
Ze kunnen natuurlijk beter een keer teveel dan te weinig komen, maar zoveel uitgerukt materieel vond ik wat veel van het goede. Toch zou de gemeente daar een voorbeeld aan kunnen nemen. Al hadden ze daar maar de helft van die aandacht voor fietsers en voetgangers. Fietsers moeten meer ruimte krijgen in het verkeer: goede doorgaande fietsroutes, vrij liggende fietspaden, een fijnmazig fietspadennet, veilige oversteekplaatsen, comfort(zonder sneeuw en ijs) en beschutting. En met deze laatste zin heb ik toch mooi weer een speerpunt uit ons verkiezingsprogramma kunnen benadrukken!
Gudy, het Groentje van GroenLinks
http://edam-volendam.groenlinks.nl
Artikelen
Artikelen
Verwerken / ophalen ...
Home
Instellen als homepage
Toevoegen aan Favorieten
Rss
door Kees Nardoes, op 9 februari 2010 @ 09:20 uur
door Barça, op 9 februari 2010 @ 10:00 uur
… Mag dat?
door Barça, op 9 februari 2010 @ 10:40 uur
FIXED
door Asraell, op 9 februari 2010 @ 11:15 uur
door Fred, op 9 februari 2010 @ 12:33 uur
Hondenpoep of onbegaanbare trottoirs (ook als de sneeuw en het ijs weg is). Het is allemaal een kwestie van “Karrespoor-denken”
100 of meerdere 100-en jaren geleden was het karrespoor bepalend voor wat er waar gebouwd werd. Het was de enige begaanbare weg. De elite in hun koetsen (nu auto) en de werkers met hun karren (lees bouwbusjes, openbaar vervoer, werkverkeer, hulpdiensten) keken vanaf grote hoogte en gedragen door wieltjes (of paarden- of ezel-poten) neer op de - op eigen benen staande - rest. Die moest maar zien waar ze liepen en waarin ze liepen.
In dit geval in de poep, de modder, de kuilen (al of niet met plassen) en in de winter in sneeuw en ijs.
Ongeacht leeftijd, beperking of last.
En aan dat denken is in 2010 nog niets veranderd.
Stem op 3 maart voor verandering.
door Karin, op 9 februari 2010 @ 19:12 uur
Zakje heb ik niet in mn zak, plastic is te vies om op te ruimen.
Weiger ook zakjes te pakken als er wel zijn in een gebied.
Poep op de stoep is vies als je erin trapt, maar bemest nog altijd het land.
door Barça, op 9 februari 2010 @ 19:32 uur
door Fred, op 9 februari 2010 @ 22:21 uur
Het probleem met de karresporen was dat de voetende mens ook wel graag in het midden wilde lopen. Hoog en droog. Ware het niet dat daar nu juist de poep lag. En echt veilig was het ook niet. Zouden koetsiers/ruiters in die tijd ook al hun middelvingertje opgestoken hebben als je - letterlijk - in de weg liep ? Hun paard de sporen geven (wat nu gasgeven heet) en een rode waas voor de ogen krijgen als ze weer zo’n arme zwakke verkeersdeelnemer in het vizier kregen ? Van ambulances was vast ook nog geen sprake. Dus iemand van de sokken rijden was meestal letterlijk.
Daarmee ontstonden aan de zijkanten voet-sporen. De eerste voetpaden waren een feit. Ook toen al moest je als voetganger vaak genoeg opzij springen als die ge-pk-riseerde snelheidsduivels langsraasden. Vooral bij en na een fikse regenbui. Karresporen (nu heet dat goten) vol water spat lekker als je zelf hoog en droog zit. Maar ook om de zweep van de koetsier of de kwatten uit de raampjes te ontwijken (nu vervangen door zwerfafval, bij voorkeur drinkflesjes/blikjes, peuken en kauwgums.
Daaraan is in 2010 nog niets veranderd.
Stem op 3 maart voor verandering.
door Karin, op 10 februari 2010 @ 06:50 uur
door Asraell, op 10 februari 2010 @ 08:49 uur
door Barça, op 10 februari 2010 @ 09:04 uur
door Fred, op 10 februari 2010 @ 12:32 uur
Dus gingen mensen stoepen aan hun huisjes maken. Van hout, van steen of wat dan ook. Een eigen - veilige - voorerfje. Dat werd schoongehouden. Van sneeuw en ijs maar ook van troep en rotzooi. Dat veegden ze dan weer in de goot. (openbaar riool) Daarmee verhevigde de strijd tussen wielenden en voetenden zich.
Men bakende territoria af, maakte eigen regels en gooide eigen afval op andermans terrein. En er was nog geen gemeente die je de schuld kunt geven. (analoog aan de belastingen neem ik aan).
De karresporen werden straten. De individuele stoepjes bij elk huis trottoirs. Maar de strijd bleef.
Daaraan is in 2010 nog niets veranderd.
Stem op 3 maart voor verandering.
door vanilla, op 10 februari 2010 @ 16:57 uur
zit met smart te wachten op deel 4
door Barça, op 10 februari 2010 @ 18:39 uur
?
door Fred, op 11 februari 2010 @ 09:24 uur
De wiel-mensen hebben gewonnen. De karresporen werden straten, wegen, autowegen, snelwegen. soms 8 karresporen breed ! Voor voetpadders streng verboden om er te komen. De wielmachten maakten bochten, afslagen, kruisingen en verzonnen van alles dat makkelijk is als je op wielen bent. Nogal lastig voor de voetenden, want die moesten maar zien hoe ze daar langs/overheen/doorheen kwamen. Niet dus. Slachtoffers en ellende genoeg bij de voet-mensen. En was het voor hen bij mooi weer al geen pretje, bij slecht weer al helemaal niet. Vanwege de status en macht en de economische belangen werd de wereld verdeeld in twee stukken. Waar je met wieltjes mag komen (het grootste, best onderhouden, meest gefaciliteerde, geveegde en ijs&sneeuwvrij gemaakte stuk en nog een hobbelig vies restje waar je het als voetganger maar mee moet doen.
Daaraan is in 2010 nog weinig veranderd.
Stem op 3 maar voor verandering.
Oh ja……er was ook nog een soort “niemandsland”.
Dat noemen we nu: openbaar groen. Maar daarover morgen meer.
door Barça, op 11 februari 2010 @ 10:05 uur
[X] ONGESCHIKT
door Fred, op 11 februari 2010 @ 21:57 uur
Geschikt of niet ? Tja……waar is dat openbaar groen nou geschikt voor ? Om je auto in te parkeren, doorheen te crossen, de hoeken af te snijden omdat je lui of te dom bent om goed te sturen, je troep in te gooien en natuurlijk om je hond(je) in te laten poepen&piesen. Dat gaat fijn stinken. Zeker als de sneeuw na 7 weken wegsmelt en alles tegelijk (want goed gediepvriest) boven komt liggen. Die hondenbaas maakt mijn schoenen en mijn deurmat niet schoon. Die krijgt een automaat met zakje en bakje. Die ‘ie dan weer niet gaat gebruiken. Want “t moet toch kunnen” en “Ik betaal toch belasting”. Ja ik ook. Eikel !
Eigenlijk is openbaar groen bedoeld om van te genieten, in te wandelen, of in te spelen
of gewoon een mini-oase van natuur tussen al dat beton en asfalt.
Blijkt ‘t vaak niet meer dan een openbaar toilet c.q. vuilnisbeltje.
Ook daaraan zou vanaf 2010 iets kunnen veranderen.
Stem op 3 maart voor verandering.
door Doe Maar, op 11 februari 2010 @ 22:18 uur
door Fred, op 11 februari 2010 @ 22:36 uur
Ik betaal belasting dus mijn hond mag overal in het rond schijten.
Ik betaal ook wegenbelasting. Dus mag ik overal rijden en parkeren ? En rioolbelasting. Dus mag ik er alles inspoelen ?
En belasting voor het lokale betaalde voetbal (of wat het nog voorstelt) Dus mag ik gratis in het stadion ?
Die belasting is er om de overlast op te ruimen en de overlastgevers aan te pakken. Dat dat niet gebeurt is een ander thema.
Ik kan me dus voorstellen dat de opgehaalde hondenbelasting wordt verdeeld onder de niet-hondenbezitters. En dan is het cirkeltje rond.
En ja: ik ben ook voor een kattenbelasting. Ofschoon die van ons een bak-kat is. Het is een keuze tussen solidair denken (rekening houden met elkaar) of karrespoor-denken:
ikke-ikke-ikke met mijn wielen in mijn kuiltje.
Of misschien toepasselijker:
met mijn poepje op jouw stoepje.
door Doe Maar, op 11 februari 2010 @ 22:49 uur
Wie heeft jou nou gezegd dat ik ook vind dat een hondeneigenaar, omdat hij hondenbelasting betaalt, zijn hond overal mag laten schijten? Enige nuance is je vreemd, geloof ik?
Het is geen ander thema, het is een argument… Zoals er zoveel argumenten zijn…
door Fred, op 12 februari 2010 @ 00:12 uur
Lees het allemaal - inclusief je eigen bijdrage - nog ff rustig door. Het gaat niet over jou maar over je stelling.
Die is niks nieuws. Hoor ik veel en al lang. Een hoop commentaar en agressie als we weer eens de mond opentrekken tegen asociale hondenbezitters (die heb je ook in de sociale vorm overigens) of edamvolendamschoonsgewijs aso-vlaggetjes in honden (en ook paarde- (zo goed Kees?))-poep planten. Ben je bij die leuke info-avond geweest eind vorig jaar ? Heb jij een hond dan ?
Het gaat om het probleem. Niet over personen. Hoeven we niet als kat&hond op elkaar te reageren?!